De verovering van Afrika
De eerste contacten
In 1800 trokken de blanke ontdekkeningsreizigers Afrika binnen. Mungo Park (een Schotse arts) maakte twee avondtuurlijke reizen door West-Afrika. Hij keek verbaast rond, want hij had nog nooit zo'n welvarende cultuur gezien, met zo'n belang voor het geloof. Sommige reizigers uit Amerika wilden in Afrika het Christendom verspreidden. Maar dat gaf geen succes; Afrikanen waren niet geïntresseerd. Maar tot 1870!
Westerse belangstelling voor Afrika
Na de Frans-Duitse oorlog (1870-1871) was Duitsland één land geworden. Bismarck wou Duitsland belangrijk maken door koloniën. Daarom wou hij met de belangrijkste Europeese landen praten over de verdeling van Afrika. Dat heette de Conferentie van Berlijn. Dit was tussen november 1884 en februari 1885. Bismarck wilde ruzie veroorzaken tussen Engeland en Frankrijk. Dat kwam dan goed uit, want zo zouden ze niet tegen de groeiende macht van Duitsland optreden.
De verdeling van Afrika
Binnen 20 jaar was heel Afrika bezet door kolonieën (zie plaatje beneden).
Gevolgen van de verdeling van Afrika:
- In 1900 had Afrika 40 landen, en nog maar 4 landen werden bestuurd door Afrikanen. Zelfs de lege plekken zoals woestijnen waren bezet, het was beter als je dat had. Want anders ging een ander land iets mee doen. Het was een onderlinge wedstrijd tussen de landen.
- Europese handelaren haalden grondstoffen uit de grond en gingen daarmee winst maken in andere landen. Vooral goud, ivoor, cacao, koper en rubber. Daardoor werden veel Afrikaanse ambachtslieden werkloos.
- Europa maakte veel succes. Missionarissen en zendelingen konden goed het Europese geloof verspreiden, met betere verbinden konden ze makkelijker de bevolking bereiken, en ze maakte een beter geneesmiddel tegen malaria.
Afrika was helemaal bezet door kolonieën, er was nog weinig plek voor de Afrikanen zelf. Afrika was erg gewild, omdat er veel specerijen konden verbouwd worden.
Maak jouw eigen website met JouwWeb